பனி யுகம்: திருத்தங்களுக்கு இடையிலான வேறுபாடு

ஒவ்வொரு பனி உறைவு காலகட்டமும் அதை மிகவும் தீவிரமானதாக்குகின்ற [[நேர்மறைப் பின்னூட்டத்தைப்]] பொறுத்தது என்பதோடு [[எதிர்மறை பின்னூட்டம்]] இதனைத் தணிக்கச் செய்து (இதுவரையிலுமான எல்லா விஷயங்களிலும்) இறுதியில் அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறது.

 

 

பனிக்கட்டியும் பனியும் பூமியின் [[எதிரொளித்திறனை]] அதிகரிக்கின்றன, அதாவது அவை சூரியனின் பெரும்பாலான ஆற்றலை எதிரொளித்து குறைவாக உறிஞ்சுகின்றன. இதனால் காற்றின் வெப்பநிலை குறையும்போது பனிக்கட்டி மற்றும் பனித் தளங்கள் வளர்கின்றன, இது எதிர்மறை பின்னூட்ட இயக்கவியல் இந்த அமைப்பை சமநிலையுற கட்டாயப்படுத்தும் திறன் வரை தொடர்கிறது. அத்துடன் [[காடுகளில்]] ஏற்படும் குறைவு பனிக்கட்டியின் விரிவாக்கம் எதிரொளித்திறனை குறைப்பதனால் உருவாகிறது.

1956 ஆம் ஆண்டில்<ref>Ewing, Maurice and William L. Donn. 1956. [http://www.sciencemag.org/cgi/pdf_extract/123/3207/1061 A Theory of Ice Ages.]{{Dead link|date=செப்டம்பர் 2021 |bot=InternetArchiveBot }} Science 123:1061-6, Retrieved on 2009-02-24</ref> இவிங் மற்றும் டான் ஆகியோரால் முன்மொழியப்பட்ட மற்றொரு கோட்பாடு பனிக்கட்டி இல்லாத [[ஆர்டிக் பெருங்கடல்]] உயர் அட்சரேகைகளில் பனிப்பொழிவு அதிகரிப்பதற்கு வழியமைக்கும் என்று அனுமானிக்கிறது. குறைந்த வெப்பநிலையுள்ள பனிக்கட்டி ஆர்டிக் கடலை மூடும்போது குறைவான ஆவியாதலோ அல்லது [[வாயுவாதலோ]] இருக்கும் என்பதோடு துருவப் பிரதேசங்கள் வண்டற்படிவு வகையில் முற்றிலும் வறண்டுவிடுகின்றன, இது மத்திய அட்சரேகை [[பாலைவனங்களில்]] காணப்படும் அளவோடு ஒப்பிடக்கூடியது. இந்தக் குறைவான வண்டற்படிவானது உயர்-அட்சரேகை பனிப்பொழிவு கோடைக்காலத்தில் உருகுவதற்கு உதவுகிறது. பனிக்கட்டி இல்லாத ஆர்டிக் பெருங்கடல் நீண்ட கோடை நாட்களின்போது சூரியக் கதிரியக்கத்தை உறிஞ்சுகிறது, ஆர்டிக் காற்றுமண்டலத்தில் அதிக தண்ணீரை ஆவியாக்குகிறது. அதிக வண்டற்படிவுகளால் இந்தப் பனியின் பாகங்கள் கோடைகாலத்தில் உருகாமல் போய்விடலாம் என்பதோடு இதனால் பனி உறைவு பனிக்கட்டிகள் தாழ் அட்சரேகையிலும் ''மற்றும்'' மிகவும் தெற்குப்புறமான அட்சரேகையிலும் உருவாகி மேலே குறிப்பிடப்பட்ட அதிகரித்த எதிரொளித்திறனால் நிலத்தின் மீதாக வெப்பநிலைகளைக் குறைத்துவிடலாம். மேற்கொண்டு, இந்த கருதுகோளின்படி பெருங்கடல் பனிக்கட்டி இல்லாதிருப்பது ஆர்டிக் மற்றும் வடக்கு அட்லாண்டிக் பெருங்கடல்களுக்கிடையில் தண்ணீர் பரிமாற்றத்தை அதிகரிக்கச் செய்து ஆர்டிக்கை வெப்பப்படுத்தி வடக்கு அட்லாண்டிக்கை குளிர்விக்கச் செய்ய அனுமதிக்கலாம். (தற்போதைய விரிவாக்கப்பட்ட [[புவி வெப்பமடைதலின்]] தொடர்நிகழ்வுகள் 5-20 வருடங்களுக்களுக்குள்ளாக ஆர்டிக் பெருங்கடல் பனிக்கட்டியே இல்லாத நிலைக்கு ஆளாவதையும் உள்ளிட்டிருக்கிறது, பார்க்க [[ஆர்டிக் சுருங்குதல்]].) வெப்பமடையும் சுழற்சியின்போது வடக்கு அட்லாண்டிக்கிற்குள்ளாக கூடுதலான தண்ணீர் ஓடுவதும் [[உலகளாவிய பெருங்கடல் தண்ணீர் சுழற்சியை]] குறைத்துவிடும் (பார்க்க தெர்மாஹலின் சுழற்சி நிறுத்தம்). இதுபோன்று குறைவுபடுதல் ([[வளைகுடா நீரோட்டங்களின்]] விளைவுகளைக் குறைப்பதன் மூலம்) வடக்கு ஐரோப்பாவில் குளிர் விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கும், இது அடுத்தபடியாக கோடைகாலத்தின்போது அதிகரித்த தாழ்-அட்சரேகை பனி தக்கவைப்பிற்கு வழியமைக்கும். விரிவான பனி யுகங்களின்போது உறை பனியானது [[செயிண்ட் லாரன்ஸ் வளைகுடா]] வழியாக நகர்ந்துசென்று, வளைகுடா நீரோட்டம் தடுக்கப்படுகின்ற [[வடக்கு அட்லாண்டிக்]] பெருங்கடல் வரை நீளக்கூடும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

 

 

பனி உறைவுகளின்போது உருவாகும் பனிப் படலங்கள் அவற்றிற்கு அடியில் இருக்கும் நிலம் அரிக்கப்படுவதற்கு காரணமாகிறது. சில காலத்திற்குப் பின்னர் இது கடல் மட்டத்திற்கு மேலான நிலத்தின் அளவைக் குறைத்துவிடுகிறது என்பதுடன் இவ்வகையில் பனிப்படலங்கள் உருவாகக்கூடிய இடத்தின் அளவு குறைந்துபோகிறது. இது பனிப்படலங்களின் உருவாக்கத்தோடு இணைந்த [[கடல் மட்டம்]] தாழ்ந்துபோவதுபோல் எதிரொளிப்புத்திறன் பின்னூட்டத்தைத் தணிக்கிறது.

Raymo, M.E., W.F. Ruddiman, and P.N. Froelich (1988) Influence of late Cenozoic mountain building on ocean geochemical cycles. Geology, v. 16, p. 649-653.</ref>

 

 

[[பசுமையில்ல வாயுக்களின்]] அளவுகள் பனி யுகங்களில் வீழ்ச்சியுற்று பனிப்படலங்கள் மீண்டும் தோன்றியபோது அதிகரித்திருக்கின்றன என்பதற்கு ஆதாரம் இருக்கிறது, ஆனால் காரணகாரிய விளைவை நிர்மாணிப்பது எளிதன்று (பார்க்க மேலே உள்ள காலநிலை விளைவின் பங்கு). பசுமையில்ல வாயு அளவுகள் பனி யுகங்களுக்கு காரணமானவை என்று கருதப்பட்ட அதாவது கண்டங்கள் நகர்தல் மற்றும் எரிமலையாதல் போன்ற பிற காரணிகளாலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

[[வில்லியம் ருடிமன்]] [[தொடக்கநிலை ஆந்த்ரோபோசின்]] கருதுகோளை முன்மொழிந்திருக்கிறார், இதன்படி மனித இனம் பூமியின் காலநிலை மற்றும் சூழியலமைப்பில் குறிப்பிடத்தகுந்த மாற்றங்களை ஏற்படுத்தத் தொடங்கியிருந்தபோதுதான் [[ஆந்த்ரோபோசின்]] யுகம் பூமியில் சமீபத்தில் உருவாகத் தொடங்கியது என்று சிலர் குறிப்பிடுவது போன்று தொழில்துறையின் முன்னேற்றங்களால் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் உருவாகவில்லை, நமது முந்தையகால விவசாய முன்னோர்களின் தீவிரமான விவசாய நடவடிக்கைகளின் காரணமாக 8,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஏற்பட்டிருக்கிறது. இது காற்றுமண்டல பசுமையில்லா வாயு செறிவுறுதல்கள் [[மிலான்கோவிட்ச் சுழற்சிகளின்]] காலகட்ட முறையைத் தொடர்ந்து நின்றுபோன காலகட்டமாகும். அவருடைய [[காலம்கடந்த-பனிப்படலமாக்கம்]] என்ற கருதுகோளில் ஆரம்பநிலை பனி யுகம் சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே தோன்றியிருக்கலாம் என்றும், ஆனால் திட்டமிட்ட பனி யுகத்தின் வருகை முந்தையகால விவசாயிகளின் நடவடிக்கைகளால் தடுக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் ருடிமன் குறிப்பிடுகிறார்.<ref>{{cite journal |title=The Anthropogenic Greenhouse Era Began Thousands of Years Ago |url=http://earth.geology.yale.edu/~avf5/teaching/Files_pdf/Ruddiman2003.pdf |author=Ruddiman, William F. |date=2003 |doi=10.1023/B:CLIM.0000004577.17928.fa |journal=Climatic Change |volume=61 |number=3 |pages=261–293 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20051106022751/http://earth.geology.yale.edu/~avf5/teaching/Files_pdf/Ruddiman2003.pdf |archivedate=2005-11-06 |access-date=2010-06-03 |url-status=live }}</ref>

 

வெதுவெதுப்பான நீரின் ஓட்டத்தை நிலநடுக்கோட்டிலிருந்து துருவங்களுக்குச் செல்வதைத் தடுத்து பனிப்படலங்கள் உருவாக உதவிய ஓட்டத்தை தடுக்கவோ குறைக்கவோ செய்த [[நிலைகளில்]] கண்டங்கள் இருந்தபோது பனி யுகங்கள் தோன்றின என்று புவியியல் ஆதாரங்கள் காட்டுவதுபோல் தோன்றுகிறது. பனிப்படலங்கள் பூமியின் [[எதிரொளிப்புத்திறனைக்]] குறைத்து சூரிய கதிரியக்கம் உறிஞ்சப்படுவதை குறைத்திருக்கின்றன. குறைவான கதிரியக்கம் உறிஞ்சப்பட்டதால் காற்றுமண்டலம் குளிர்ந்திருக்கிறது; இந்தக் குளிர்ச்சி பனிப்படலங்கள் அதிகரிக்க உதவியிருக்கிறது, இது [[நேர்மறை பின்னூட்ட]] துளையில் எதிரொளிப்புத்திறனை மேற்கொண்டு அதிகரித்திருக்கிறது. [[வெப்பநிலை விளைவில்]] ஏற்பட்ட குறைவு பசுமையில்ல விளைவிலான அதிகரிப்பிற்கு காரணமாகும் வரை பனி யுகம் தொடர்ந்தது.

 

[[இமாலய மலைகள்]] தற்போதைய பனியுகங்களுக்கான முக்கியக் காரணிகளாக இருந்திருக்கும் என்று சில அறிவியலாளர்கள் நம்புகின்றனர், ஏனென்றால் இந்த மலைத்தொடர்கள் பூமியின் மொத்த மழையளவை அதிகரிக்கச் செய்திருக்கின்றன என்பதோடு சிஓ₂ வீதம் காற்றுமண்டலத்திலிருந்து துடைத்தழிக்கப்பட்டு பசுமையில்ல விளைவைக் குறைத்திருக்கிறது.<ref name="Raymo, Ruddiman" /> இமாலய மலைத்தொடர்களின் உருவாக்கமானது [[இந்தோ-ஆஸ்திரேலிய தட்டு]] [[யூரேஷிய தட்டோடு]] மோதிய ஏறத்தாழ 70 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக தொடங்கியிருக்கிறது, அத்துடன் இமாலய மலைத்தொடர்கள் இந்தோ-ஆஸ்திரேலிய தட்டு இப்போதும் வருடத்திற்கு 67 மில்லிமீட்டர் என்ற அளவில் நகரத்தொடங்கியிருப்பதால் வருடத்திற்கு 5 மில்லிமீட்டர் அளவிற்கு உயர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன. இமாலய மலைத்தொடர்களின் வரலாறு 40 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக [[மத்திய-இயோசின்]] காலகட்டத்திலிருந்து பூமியின் சராசரி வெப்பநிலையில் நீண்டகால குறைவோடு பரந்தகன்ற முறையில் பொருந்திப்போகிறது.

 

பண்டைக்கால சுற்றுச்சூழல் காலகட்டத்திற்கான மற்றொரு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பங்களிப்பாக கண்டத்தின் நிலை, கடல் மட்டங்கள், உப்புத்தன்மை மற்றும் பிற காரணிகளால் மேம்படுத்தப்பட்ட '''கடல் நீரோட்டங்களில்''' ஏற்படும் மாறுபாடு இருக்கிறது. அவை குளிர்விக்கும் திறனையும் (எ.கா. அண்டார்டிக் பனிக்கட்டி உருவாக்கத்திற்கு உதவியிருக்கிறது) கதகதப்பாக்கும் திறனையும் (எ.கா. போரியல் காலநிலைக்கு எதிராக பிரித்தானிய தீவுகளை கதகதப்பாக்கியிருக்கின்றன) பெற்றிருக்கின்றன. ஏறத்தாழ 3 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு [[பனாமா ஜலசந்தி]] மூடப்பட்டது வெப்பமண்டல அட்லாண்டிக் மற்றும் பசிபிக் பெருங்கடலுக்கு இடையிலான தண்ணீர் பரிமாற்றத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவந்ததன் மூலம் வட அமெரிக்காவிற்கு மேல் தற்போதிருக்கும் வலுவான பனி உறைவை துரிதப்படுத்தியிருக்கிறது.<ref>[http://findarticles.com/p/articles/mi_m1511/is_n4_v17/ai_18107917 We are all Panamanians] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20081011083953/http://findarticles.com/p/articles/mi_m1511/is_n4_v17/ai_18107917 |date=2008-10-11 }} - formation of Isthmus of Panama may have started a series of climatic changes that led to evolution of hominids</ref>

 

கடல் நீரோட்ட ஏற்றத்தாழ்வுகள் சமீபத்திய பனி உறைவு துரிதமாக்கலுக்கு காரணமாக அமைந்திருக்கும் என்று ஆய்வுகள் குறி்ப்பிடுகின்றன. கடைசி பனி உறைவு காலகட்டத்தின்போது கடல் மட்டமானது முக்கியமாக [[வடக்கு அரைக்கோள]] பனிப்படலங்களில் தண்ணீர் பிரிந்தபோது 20–30 மீட்டர்களுக்கு ஏற்றத்தாழ்வடைந்தது. பனி சேர்ந்து கடல் மட்டம் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு வீழ்ந்தபோது [[பெரிங் ஸ்ட்ரெய்ட்]] (சைபீரியாவிற்கும் அலாஸ்காவிற்கும் இடையில் இருக்கும் இந்த குறுகலான ஜலசந்தி இன்று 50 மீட்டர் ஆழமுள்ளதாக இருக்கிறது) வழியாக ஓடிய தண்ணீர் குறைந்தது, இது [[வடக்கு அட்லாண்டிக்]]கிலிருந்து ஓட்டம் அதிகரிப்பதற்கு காரணமானது. இது அட்லாண்டிக்கில் [[தெர்மொஹலின் சுழற்சியை]] மறுசீரமைப்பு செய்து ஆர்டிக்கிற்குள்ளான வெப்ப மாற்றத்தை அதிகரித்ததானது துருவ பனிச்சேர்க்கைகளை உருகச்செய்ததோடு பிற கண்ட பனிப் படலங்களை குறைத்தது. தண்ணீர் வெளியிடப்பட்டதானது கடல் மட்டங்களை மீண்டும் அதிகரிக்கச் செய்து வடக்கு அரைக்கோள பனிச் சேர்க்கைகளுக்கு மாற்றப்படுவதோடு இணைந்து பசிபி்க்கைச் சேர்ந்த குளிர் நீர் சென்று சேர்வதை மீட்டது.<ref name="Hu2010">{{Cite journal | last = Hu | first = Aixue | authorlink = | coauthors = Gerald Meehl, Bette L. Otto-Bliesner, Claire Waelbroeck, Weiqing Han, Marie-France Loutre, Kurt Lambeck, Jerry X. Mitrovica & Nan Rosenbloom | title = Influence of Bering Strait flow and North Atlantic circulation on glacial sea-level changes | journal = Nature Geoscience | volume = | issue = | pages = | publisher = | location = | date = Published online 10 January 2010 | url = | issn = | doi = 10.1038/ngeo729 | id = | accessdate = 14 January 2010}}</ref>

 

[[மத்தியாஸ் குலேயின்]] பனி யுக உருவாக்க புவியியல் கோட்பாடு பனி யுகங்களின்போது ([[கடைசி பனிப்படல உச்சநிலை]]?) [[திபெத்திய பீடபூமியை]] சூழ்ந்திருந்த பனிப்படலங்களின் இருப்பினால் குறிப்பிடப்படுகிறது. குலேயின் கூற்றுப்படி பனிக்கோட்டிற்கு அருகாமையில் திபெத்திய டெக்டோனிக் தட்டு உயர்ந்திருப்பது வெற்று நிலப்பரப்பைக் காட்டிலும் 70 சதவிகிதத்திற்கு அதிகமான [[எதிரொளிப்புத் திறனோடு]] சி. 2.4 கிமீ² பனித்தளத்திற்கு காரணமாகியிருக்கிறது. வெற்று வெளியில் ஆற்றல் பிரதிபலிப்பது உலகளாவிய குளிர்ச்சிக்கு காரணமாக அமைந்து [[பிளைஸ்டோசின்]] பனி யுகத்தை தூண்டியிருக்கிறது. இந்த உயர்நிலம் துணை வெப்பமண்டல அட்சரேகையில் 4 முதல் 5 மடங்குகள் வரையிலான உயர்-அட்சரேகை பகுதிகளில் வெயில் காய்வதால் பூமியின் வலுவான வெப்பமேற்று மேற்பரப்பாக இருக்கவேண்டியது குளிர்ச்சியான மேற்பரப்பாக மாறிவிட்டது.

 

consequences for the glacial isostasy and Ice Age cycle. In: GeoJournal 47 (1-2), (Results of Investigations into High Mountain Geomorphology, Paleo-Glaciology and Climato­logy of the Pleistocene), Tibet and High Asia (V). Kuhle, M. (ed.); Kluwer, Dordrecht/ Boston/ London: 3-276.</ref>

 

[[மிலான்கோவிச் சுழற்சிகள்]] என்பவை சூரியனை சுற்றும் பூமியின் சுற்றுப்பாதையினுடைய குணவியல்பில் ஏற்படும் சுழற்சி மாறுபாடுகளின் தொகுப்பாகும். ஒவ்வொரு சுழற்சியும் வேறுபட்ட நீளத்தைக் கொண்டிருக்கிறது, இதனால் சிலபோது அவற்றின் விளைவுகள் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்துகின்றன என்பதோடு மற்றொரு சமயத்தில் அவை (பகுதியளவிற்கு) ஒன்றையொன்று நீக்கவும் செய்கின்றன.

 

ஒரு வலுவான மாதிரி பீட்டர் டிட்லெவ்ஸன் என்பவரால் முன்மொழியப்பட்டிருக்கிறது [http://www.gfy.ku.dk/~pditlev/papers/2008PA001673.pdf ]. பிற்காலத்தைய 100,000 ஆண்டுகள் ஒழுங்கற்ற சுழற்சியின் பலவீனத்தால் பிற்காலத்தைய பிளைஸ்டோஸின் பனியுறை சுழற்சிகள் ஏற்படவில்லை என்பதை இது குறிப்பிடுகிறது, ஆனால் நேர்கோடின்மை 41,000 வருட வீழ்நிலை சுழற்சிக்கு மட்டுமே பதிலுரைக்கிறது.

 

சூரியனின் ஆற்றல் வெளிப்பாட்டில் இரண்டு வகையான மாறுபாடுகளாவது இருக்கின்றன:

* நீண்ட காலகட்டத்தில், சூரியனின் ஆற்றல் வெளிப்பாடு ஒரு பில்லியன் (10⁹) ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை 10 சதவிகிதம் அதிகரிக்கிறது என்று வானியல் அறிஞர்கள் நம்புகின்றனர்.

சூரியனின் வெளிப்பாட்டிலான நீண்டகால அதிகரிப்பு பனி யுகங்களுக்கு காரணமாக அமைந்திருக்க முடியாது.

 

 

எரிமலை உமிழ்வுகள் பனி யுக காலகட்டங்களின் முடிவுக்கு காரணமாக அமைந்திருக்கலாம். [[பேலியோசின்-இயோசின் தெர்மல் மேக்ஸிமமின்]] விளக்கத்திற்கானதாக குறிப்பிடப்படும் ஒன்று கடலுக்கு அடியில் இருந்த எரிமலைகள் [[கிளாதேரேட்]]களில் இருந்து [[மீதேனை]] வெளியிட்டிருக்கலாம் என்பதும் அவ்வகையில் [[பசுமையில்ல விளைவில்]] பெரிய மற்றும் விரைவான அதிகரிப்பிற்கு காரணமாகியிருக்கலாம் என்பதுமே ஆகும். இதுபோன்ற உமிழ்வுகளுக்கு சரியான நேரத்தில் புவியியல் ஆதாரங்கள் கிடைக்காததுபோல் தோன்றுகிறது, ஆனால் இது இவை நடக்கவில்லை என்பதற்கான ஆதாரங்கள் அல்ல.

{{Main|Timeline of glaciation}}

 

 

வட அமெரிக்காவில் உள்ள தற்போதைய பனி யுகத்தின் முக்கியமான பனி உறைவு நிலைகளாக [[இலினோயன்]], [[சங்கமோனியன்]] மற்றும் [[விஸ்கான்சின்]] நிலைகள் இருக்கின்றன. வட அமெரிக்க பனி யுகத்தை மேலும் பிரிப்பதற்கான நெப்ராஸ்கான், ஆஃப்டான், கன்சான் மற்றும் யார்மெதியன் (யார்மோத்) நிலைகளின் பயன்பாடு குவாடர்னரி புவியியலாளர்கள் மற்றும் ஜியோமார்பாலஜிஸ்டுகளால் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்படவில்லை. இந்த நிலைகள் அனைத்தும் 1980 ஆம் ஆண்டுகளில் [[முன்-இலினோயன் நிலையோடு]] இணைக்கப்பட்டன.<ref name="Hallberg1">Hallberg, G.R., 1986, ''Pre-Wisconsin glacial stratigraphy of the Central Plains region in Iowa, Nebraska, Kansas, and Missouri.'' Quaternary Science Reviews. vol. 5, pp. 11-15.</ref><ref name="RichmondOther1">Richmond, G.M. and D.S. Fullerton, 1986, ''Summation of Quaternary glaciations in the United States of America.'' Quaternary Science Reviews. vol. 5, pp. 183-196.</ref><ref name="GibbardOthers2007">Gibbard, P.L., S. Boreham, K.M. Cohen and A. Moscariello, 2007, [http://www.quaternary.stratigraphy.org.uk/correlation/POSTERSTRAT_v2007b_small.jpg ''Global chronostratigraphical correlation table for the last 2.7 million years v. 2007b.'' ], jpg version 844 KB. Subcommission on Quaternary Stratigraphy, Department of Geography, University of Cambridge, Cambridge, England</ref>