வச்சரதாதா
வச்சரதாதா அல்லது வச்ரஜ்தாதா (Vachharadada; குசராத்தி : ISO 15919 : Vacharādādā, Vacharājdādā ; குசராத்தி : वाछदादा, वछराजदा; IPAd ; vaːtʃʰəraːda:da:, vətʃʰəraːdʒda:da:) என்பது இந்தியாவில் உள்ள குசராத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இந்து தெய்வம். இவர் இந்தப் பிராந்தியத்தின் ஒரு சிறந்த போர்வீரர்-வீரர். இந்துக்கள் இவரை ஒரு தெய்வமாக மதிக்கிறார்கள்.[1]
வரலாறு
வச்ராஜ் தாதா ஒரு சோலங்கி ராஜபுத்திரர் என்று அறியப்படுகிறார். இவர் கொள்ளையர்களால் தாக்கப்பட்ட சரண்களின் பசுக்களைப் பாதுகாத்து இறந்தார். இவர் சரண்கள், அகிர்கள், ராஜபுத்திரர்கள் போன்ற பல்வேறு சமூகங்களால் வழிபடப்பட்டார். இவர் ஒரு குதிரையின் மீது அமர்ந்திருப்பது போல் ஒரு கல் சிற்பம் மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறார். வரலாற்று ரீதியாக, வச்ராஜ் தாதாவின் சன்னதியில் சரண்சு பூசாரி செயல்பாடுகளைச் செய்கிறார். பக்தர்கள் வச்ராஜ் தாதாவின் பெயரில் சபதம் எடுப்பது பாம்புகளின் விசக் கடியைக் குணப்படுத்தும் என்று கருதினர்.[2][3]
நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி, வத்சராஜ்சிங் சோலங்கி அல்லது வச்சாரா தகட்சிங், சோலங்கி மற்றும் அகல்பா ஆகியோரின் மகன். இவர் கத்தியவாரில் உள்ள சாச்சக் என்ற சோலங்கி ஆட்சியாளரின் ராஜபுத்திர சாதியைச் சேர்ந்தவர். இவர் தற்போது மெக்சனா மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள கல்ரியிலிருந்து ஆட்சி செய்தார். ஒரு நாள் இவருடைய திருமணத்தின் போது, இவர் பெராக்களை எடுத்துச் சென்றபோது, சில கொள்ளையர்கள் கிராமத்தின் பசுக்களைக் கொள்ளையடித்துச் செல்கிறார்கள் என்ற செய்தியைக் கேள்விப்பட்டார். கொள்ளையர்களுடன் சண்டையிடுவதற்காக இவர் திருமணத்தின் நடுவில் புறப்பட்டு சண்டையில் தியாகியானார். புராணத்தின் படி, வச்சாராவின் தலை எதிரியின் வாளால் துண்டிக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. ஆனால் இதன் பிறகு இவரது உடல் மக்களுடன் போராடி அனைவரையும் கொன்றது. இவரது வீர தியாகத்தைப் போற்றும் விதமாக, பின்னர் இவரது நினைவாக ஒரு கோயில் கட்டப்பட்டது.
வச்சாராவின் மனைவி உமாதே சதி ஆக விரும்பியதாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் துறவி அவரைத் தடுத்து நிறுத்தி, தனது மாமியார் வீட்டிற்குச் செல்லும்படி கேட்டுக் கொண்டார். வச்சாரர் கடவுளால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டார். மேலும் திருமணத்தை வாயு வடிவத்தில் முடிக்கும்படி கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டார். இவ்வாறு, இணைந்த இவருக்கு இருபத்தி இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர். சோலங்கி சந்ததியினர் அனைவரும் இவரைத் தங்கள் குலதேவதையாக வணங்குகிறார்கள்.மெர்சுகளும் வச்ர தாதாவை வழிபடுகிறார்கள். மேலும் இவர்களின் சாதியின் முக்கிய தெய்வங்களில் ஒருவர்.
இவர் ஏழு முறை மறுபிறவி எடுத்ததாகவும், ஒவ்வொரு முறையும் பெராசு செய்யும்போதும், பசுக்களை எடுத்துச் செல்லும் கொள்ளையர்களின் செயல்களால் இவர் குறுக்கிடப்படுவார் என்றும் நாட்டுப்புறக் கதைகள் கூறுகின்றன. தனது ஏழாவது வாழ்க்கையில் கொள்ளையர்களை வெற்றிகரமாகக் கொன்றார். இவ்வாறு இந்து புராணங்களின்படி ஏழு பிறப்புச் சுழற்சிகளில் ஷுர்வீராக ஆனார். இதன் பிறகு ஒரு கடவுளாக ஆனார்.
உருவவியல்
வச்சாதா தாதா ஒரு வெள்ளை கத்தியவாரி குதிரையின் மீது அமர்ந்திருப்பது, அவரது காலில் ஒரு பாம்பும், கைகளில் ஒரு சுடர்விடும் வாளும் இருப்பது காட்டப்பட்டுள்ளது. கால்நடைகளைப் பாதுகாக்கவும், பயிர்கள் செழித்து வளரவும், பாம்புக் கடியிலிருந்து பாதுகாக்கவும், கெதுத் (விவசாயிக்கான குசராத்தி சொல்) இவரை வணங்குகின்றனர். குசராத்து முழுவதும் அவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பல கோயில்கள் மற்றும் சன்னதிகளைக் காணலாம்.
கோவில்கள்
வச்சாதா தாதா தியாகியான இடம் வச்சாரா தாதா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது சின்ன கட்ச் பாலைவன விளிம்பில் அமைந்துள்ளது. (திரங்கத்ராவுக்கு அருகில்; கட்ச் வளைகுடாவிலிருந்து 35 கி.மீ.; வத்சுராஜ்பூரிலிருந்து 15 கி.மீ.; ஜின்சுவாடியாவிலிருந்து 8 கி.மீ.) இன்று இந்த இடம் ஒரு புனித யாத்திரை மையமாக உள்ளது. மேலும் இங்கு வச்ர தாதாவின் பிரதான கோவிலும் சமாதியும் உள்ளது. மேலும் இது ஜிஞ்சுவாடாவிலிருந்து 407 கி.மீ. தொலைவில், பிட்டாவில் வச்ரதாடா கோயில் அமைந்துள்ளது. தா. ஜாங்கிர்தாடா என்று அழைக்கப்படும் அப்தாசா-கட்ச். சிறிய ரன் ஆற்றின் வழியாக இந்த இடத்திற்கு வாகனத்தில் செல்வது மிகவும் சாகசமானது; ஒரு தனித்துவமான அனுபவமாகும்.
பிற முக்கிய கோவில்கள் துண்டாசு, மகூவா, நாரிகம், நாரி, தேவதா, போர்பந்தர், பதான், கோதானா, பன்வாட், கம்பாலியா, துவாரகா, மாண்ட்வி, அஞ்சார், ரங்பூர், மகிசா, ராஜ்கோட், மௌரிபூர் (கராச்சி, பாக்கித்தான்) ஆகிய இடங்களில் அமைந்துள்ளன.
கலாச்சாரம்
குசராத்தின் கட்ச், சௌராட்டிரப் பகுதிகளில் மிகவும் பிரபலமான வச்சாரா தாதாவைப் புகழ்ந்து பல நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் உள்ளன. இவற்றில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவை <i>கிர்திதன் காத்வி</i> மற்றும் பலரால் பாடப்பட்ட தாம் தம் தாமே நகரா, ராஜ்புதோ மா ஏக் லத்வயோ, ரானே சாத்யோ வீர், ஜெய் வீர் வச்சாரா தாதா, "சோலங்கி வீர் சேய்" போன்ற நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் ஆகும்.
மேலும் காண்க
மேற்கோள்கள்
- ↑ Zaverchand Kalidas Meghani (2003). A Noble Heritage: A Collection of Short Stories Based on the Folklore of Saurashtra. Bharatiya Vidya Bhavan. p. xix. Retrieved 25 April 2016.
- ↑ Enthoven, Enthoven, Reginald Edward (2000). Encyclopaedia of Indian Folk Literature: The folk literature of Bombay (in ஆங்கிலம்). Cosmo Publications. ISBN 978-81-7755-057-3.
{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link) - ↑ Enthoven, Reginald Edward (1924). The Folklore of Bombay (in ஆங்கிலம்). Clarendon Press.